4/2/14

τρόμος...

...η συνήθεια του φόβου


"Ένιωθα βαθιά πως το ανώτατο που μπορεί να φτάσει ο άνθρωπος δεν είναι η Γνώση μήτε η Αρετή, μήτε η Καλοσύνη μήτε η Νίκη· 
μα κάτι άλλο πιο αψηλό, πιο ηρωικό κι απελπισμένο: 
Το Δέος, ο ιερός τρόμος" Νίκος Καζαντζάκης

Συνήθεια: είναι έννοια δράσης χωρίς σκέψη, με παγιωμένη κι ανθεκτική αποδοχή στην καθημερινότητα, ικανή όμως να λειτουργεί ανασταλτικά, σε κάθε μοχλό επανασύνδεσης με την ενεργή προσπάθεια δημιουργίας και προβληματισμού.
Φόβος:  είναι ένα βασικό συναίσθημα του ανθρώπου που προκαλείται από τη συνειδητοποίηση ενός πραγματικού ή πλασματικού κινδύνου ή απειλής. Είναι μια φυσιολογική αμυντική αντίδραση του οργανισμού χωρίς να απαιτείται συνειδητή σκέψη.

Ο συνδυασμός λοιπόν, συνήθειας και φόβου, γίνεται επικίνδυνος με αυτοκαταστροφικές προεκτάσεις! 
Ο φόβος υποβιβάζει τον αυτοσεβασμό, η συνήθεια εξασθενεί το κουράγιο κι η δειλία καταλήγει σε καταθλιπτικό συμβιβασμό. 
Η "τυραννική" ασθένεια του φόβου, προέρχεται από μολυσμένα και διεφθαρμένα μυαλά μιας πολιτικής εξουσίας, αλλά δεν είναι θανατηφόρα. Έχει αντίδοτο, την αντίληψη και τη δύναμη της σκέψης! 
Η "δύναμη" της συνήθειας, διαμορφώνεται  από άθλιες πολιτικές φιγούρες, μέσω εικόνας, μηνυμάτων και διαφόρων μοτίβων έκφρασης, με πληρωμένες γνώμες, αλλά δεν είναι θανατερή. Μπορεί ν' αναιρεθεί με γνώση, προβληματισμό κι αναθεώρηση απόψεων. 
Foto

Όσο πιο πολύ μεγαλώνει ο φόβος, τόσο περισσότερο
ελέγχεται ο άνθρωπος. 
Όσο πιο πολύ επιβάλλεται η συνήθεια, τόσο περισσότερο  
αποτεφρώνει άμυνες και κάμπτει αντιστάσεις κι όσο πιο πολύ αισθάνονται ευάλωτοι κι ανασφαλείς, τόσο πιο εύκολα γίνεται διαχειρίσιμη η... "αγέλη". 
Πρέπει να συνηθίσεις τον φόβο, γιατί μόνον έτσι θα γίνεις νομοταγής πολίτης! 

"Ο φόβος απώλειας της εξουσίας, από πολιτικούς νάνους, διαφθείρει και λειτουργεί ένας μηχανισμός προστατευτικού χαρακτήρα που περιορίζει τις δημοκρατικές διεργασίες, θέλει ασύνδετες μάζες κι απευθύνεται κυρίως στο "αγελαίο ένστικτο"
(δλδ. αρχηγισμό, ηγετισμό, τεχνητή πολιτική πόλωση, διαίρει & βασίλευε, τρομοκρατία, βία κοινωνικός αυτοματισμός, κ.ά.)


Το κλειδί της επιτυχίας είναι να επικεντρώσουμε τη συνείδησή μας σε αυτά που θέλουμε, που προσδοκούμε, που ελπίζουμε κι όχι να παραμένουμε απαθείς στην ακινησία μιας ψυχοφθόρας συνήθειας!   
Η νίκη του φόβου έχει μεγάλη ευδαιμονία και να θυμάσαι, μπορείς να κλείσεις τα μάτια σου, αλλά δεν μπορείς να κλείσεις το μυαλό σου! 
Ίσως, "Η σπηλιά που φοβάσαι να μπεις, κρύβει το θησαυρό που ψάχνεις", όπως είπε κι ο  Joseph Campbell.

Μην αναζητάς φυγές λοιπόν, 
σπάσε το λήθαργο 
και κλώτσα τον εφιάλτη του φόβου, 
μη ζεις απλώς για να μην πεθάνεις!
Κερδισμένος είναι πάντα αυτός 
που έχει όνειρα, ζει, παλεύει, 
μάχεται και δουλεύει για αυτά! 

...καλές και άφοβες διαδρομές φίλοι μου < by koko> 

Υ.Γ.Οι άλλες foto είναι από internet, δεν μου ανήκουν.                                         


20 σχόλια:

  1. Κατερίνα, ξέρεις τι έχω καταλάβει;; Ο καθένας από μας "μπαίνει" άλλη χρονική στιγμή μέσα σ' αυτό το κάδρο που λέγεται "Πρόβλημα", μέσα στην Απώλεια του οτιδήποτε, συνεπώς, τίθεται ζήτημα...συντονισμού... Κι απορώ πόσο θα μας πάρει να βρεθούμε όλοι μαζί στην ίδια "γραμμή" αδιεξόδου, τόσο, που να πούμε όλοι μαζί "όχι" στον φόβο... Φοβάμαι πως αργούμε ακόμα πολύ, και στο μεταξύ έχουμε συνηθίσει... Πολλά φιλιά Κατερινάκι μου!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ναι Πετροκόριτσο, αλλά έχουμε όλοι το "πρόβλημα" πια, οπότε πρέπει να δράσουμε να ενεργοποιήσουμε εκείνες τις δυνάμεις που θα αποδείξουν ότι δεν πάει άλλο πια!
      Ελπίζω κάτι να γίνει! Σ' ευχαριστώ Πέτρα μου, για την επίσκεψη και το σχόλιο σου! Τα φιλιά μου!:))

      Διαγραφή
  2. Θα συμφωνήσω απόλυτα πως ο φόβος από μόνος του είναι ένα συναίσθημα άμυνας, που ενεργοποιεί την κινητοποίηση και τη δράση. Ο συνδυασμός με τη συνήθεια, είναι όντως ένα κοκτέϊλ αργού θανάτου.
    Όμορφα το ανέλυσες Κατερίνα μου. Να έχουμε επίγνωση του τι νιώθουμε. Αυτό είναι το βασικό.
    Στέκομαι στη φράση σου, που μου έκανε μεγάλη εντύπωση:
    "μη ζεις απλώς για να μην πεθάνεις"... τα περικλείει όλα!
    Καλό βράδυ να έχεις!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Μαρία μου χαίρομαι που συμφωνούμε και σ' ευχαριστώ πολύ για τη βολτούλα από δω και για τα σχόλια σου! Πάντα η κεντρική ιδέα που αποκομίζω από αυτά μου δίνει δύναμη και συγκίνηση συνάμα!
      Μακάρι να ενεργοποιήσουμε τη δύναμη του νου και της αντίληψης!
      Καλό βραδάκι να έχεις Μαρία! Φιλιά πολλά!:-))

      Διαγραφή
  3. Συμφωνώ ότι ο φόβος είναι το όπλο του οργανισμού μας για να αμυνθεί............Με το φόβο προκαλείται η αδρεναλίνη -απαραίτητη για τη ζωή- και έτσι γίνεται προσπάθεια για αυτοσυντήρηση. Όμως..........ο φόβος αν πάρει μεγάλες διαστάσεις σίγουρα γίνεται τρόμος.......ΣΥΜΦΩΝΩ με το να έχουμε όνειρα- ανθρώπινο είναι- και να παλεύουμε γι αυτά. Νομίζω όμως ότι η πάλη που εσύ εννοείς θέλει ομάδες πολιτών ενωμένων με κοινό στόχο και κοινή στρατηγική. Αυτά θέλουν ηγέτη. Και το έχω ξαναπεί. Το λες και εσύ εδώ διαφορετικά με το διαίρει και βασίλευε και όλα τα όπλα που χρησιμοποιούν για να μας χώσουν στην σπηλιά μας. Και το κατόρθωσαν μέχρι στιγμής : οι μεν που θα μπορούσαν να βγουν μπροστά ως ηγέτες έχουν λουφάξει, οι δε πολίτες, όλοι εμείς είμαστε αγέλη εύκολα αντιμετωπίσιμη. Νομίζω ότι είναι νέοι οι καιροί και χρειάζονται νέους στόχους και τρόπους.
    Καλό σου βράδυ Κατερίνα μου

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Αννούλα μου, σ' ευχαριστώ για την ανάλυση των όσων σκέφτεσαι και που τόσο απλά συμπληρώνεις τις δικές μου ανησυχίες! Πάντα στο πέρασμα σου από δω, αφήνεις γόνιμο λόγο και προβληματισμό!
      Να είσαι καλά καρδιά μου κι εύχομαι κάποτε να δούμε ξεκάθαρα τις προθέσεις των ολίγων αλλά όλων των πολιτικών που θέλουν την ύπνωση της σκέψης μας! Να είσαι καλά κοπέλα μου και να έχεις ένα όμορφο βραδάκι! Φιλιά πολλά!:))

      Διαγραφή
  4. Πολύ αισιόδοξο μήνυμα περνάς μέσα από το κείμενό σου Κατερίνα μου!Ταρακουνάς συνειδήσεις και επαναστατείς ενάντια στη συνήθεια που καταστρέφει ζωές,σαν άλλη μάστιγα του κόσμου.Όσοι περπατούν χέρι χέρι με τον φόβο χάνουν τη ζωή,αφού κυλάει δίπλα τους χωρίς να τους ακουμπάει.
    Φιλιά και αγωνιστικές καλημέρες!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Μιραντούλα μου, σ' ευχαριστώ από καρδιάς που πέρασες και που άφησες την γνώμη σου!
      Θυμώνω με τον εφησυχασμό, τη χαλαρότητα, το δε βαριέσαι, το θα δούμε, ενώ ΟΛΟΙ πνίγονται, κυριολεκτικά, στα αντισυνταγματικά χαράτσια, στους απεχθείς φόρους, στις αυξήσεις υλικών αγαθών, ΔΕΗ, κλπ. όλων, την ανεργία, το μεροκάματο "χαρτζιλίκι", έ και, τι κάνουμε? αντιδρούμε? Δες στην Ιταλία, στην Ισπανία, κάπως κάτι κάνουν, εμείς εδώ μας αποκοιμίζουν με την ονομαστή καραμέλα "πλεόνασμα"! Θέλω να ελπίζω πως θα σκεφτούμε ενεργά!
      Καλό βράδυ Μιράντα μου με φιλιά πολλά!:))

      Διαγραφή
  5. Κατερίνι μου θα έπρεπε να πάρουμε την ανάρτησή σου να την γράψουμε σε πανό και να την βάλουμε παντού σε όλη την χώρα!
    Επιτέλους!!
    Πόσο ακόμα θα περιμένουμε και υπομένουμε!
    Πολύ μου άρεσε η ανάρτησή χαστούκι για να ξυνήσουμε!
    Φιλιά πολλά!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ελενάκι μου, έτοιμη είμαι να το κάνω! Μακάρι να δράσουμε κάποια στιγμή!
      Δεν πάει άλλο, τόση χειμερία νάρκη πια!
      Καλό βραδάκι και σ' ευχαριστώ που ήρθες! Φιλιά πολλά με αγκαλιά!:))

      Διαγραφή
  6. Κατερινα μου καλημερα!
    ποσο τελειο ποστ ειναι αυτο;
    δε ξερω τι να πω, τι να εκφρασω!
    συμφωνω απολυτα!
    να εισαι καλα!
    φιλακια!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Σ' ευχαριστώ Κικούλα μου, να είσαι καλά κι εσύ!
      Ας ενεργοποιηθεί η σκέψη σε σωστούς δρόμους! Τι άλλο να πω!
      Φιλιά πολλά καλή μου φίλη!:))

      Διαγραφή
  7. Ωραία ανάλυση, Κατερίνα μου! Δεν μπορώ παρά να συμφωνήσω μαζί σου...
    Σε φιλώ!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Χαίρομαι που έχουμε κοινές ανησυχίες Έλλη μου και προβληματισμούς.
      Να είσαι καλά κοπέλα μου και καλό βράδυ! Σ' ευχαριστώ που πέρασες!
      Φιλιά πολλά!:))

      Διαγραφή
  8. Muy interesante mi Kate, siempre he que hay que enfrentar el miedo, si las leyes correctas se respetan, así de simple.
    Un beso mi amiga.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Gracias a mi buen amiga!
      El miedo no dejó ningún pensamiento libre!
      Un beso Soledad!

      Διαγραφή
  9. Δεν θα άλλαζα ούτε ¨και " από το κείμενο σου Κατερίνα μου, αν κι εγώ απλή στη σκέψη και στο λόγο θα τα έγραφα αρκετά εκλαϊκευμένα!
    Χαίρομαι πολύ για τη διαπίστωση σου ότι ο φόβος "Έχει αντίδοτο, την αντίληψη και τη δύναμη της σκέψης!"
    Κρατώ αυτό και φεύγω τρεχάτη χωρίς φόβο αλλά με πάθος! Για πολλά!

    Φιλιά!!!!!!!!!!!! ♥

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Έχεις δίκιο, Αριστέα, είναι κάπως το κείμενο, αλλά ξεκίνησα με τις ορολογίες των λέξεων του τίτλου, δεν είχα πολύ χρόνο να δουλέψω το αρχικό μου, έπειτα είχα αρχίσει να τα παίρνω στο κρανίο και μου βγήκε έτσι. Σ' ευχαριστώ πάντως και για το πέρασμα σου! Να είσαι καλά και να έχεις ένα ευχάριστο βράδυ!
      Φιλιά πολλά! με αγακλιά:))

      Διαγραφή
  10. Συμφωνώ! Αλλά μερικές φορές είναι τόσο δύσκολο να σηκώσεις το πόδι!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Σίγουρα φίλη μου, αλλά ας μην εγκαταλείπουμε την προσπάθεια!
      Σ' ευχαριστώ για την επίσκεψη και την άποψη σου!
      Φιλάκια!

      Διαγραφή