September...

...αθώες, φυσικές χρωματικές συνθέσεις 
ανάμεσα σε μια άοσμη πραγματικότητα...

Ν' αναζητάτε  αιτίες χαράς κι ευτυχίας, φίλοι μου,
"καλό φθινόπωρο" 

• • • • • ♥ • ♥ • ♥ • ♥ • ♥ • • • • •
...θρύψαλα οργής και πνιγηρής σιωπής...
by koko 
♥

τα ’μαθες...

Τα ’μαθες έτσι ? τα κατάφερες! ο   Βαγγέλης έφυγε...         Πως νοιώθεις?

foto

Πως νοιώθεις?

Σ’ εσένα μιλάω, ναι σ’ εσένα, 

που κρύβεσαι πίσω από τις λέξεις του “ηθικού αυτουργού”

Πως νοιώθεις?

εσύ, που ασκούσες λεκτική βία,

κι εκείνος, σου ανταπέδιδε χαμόγελα

εσύ, που τραυμάτιζες το σώμα του 

με σκοινιά κι εκείνος σου ζητούσε συγνώμη,

Πως νοιώθεις?

εσύ, που του έδενες τα μάτια

κι εκείνος έδειχνε υπομονή

εσύ, που τον έκλεινες στην ντουλάπα

κι εκείνος σου τραγουδούσε,

Πως νοιώθεις?

εσύ, που τον απειλούσες,

κι εκείνος σε αποζημίωνε με καλοσύνη

εσύ, που ασκούσες σωματική και ψυχολογική βία

κι εκείνος σ’ αντάμειβε μ’ ευγένεια,

Πως νοιώθεις?

εσύ, που κατάφερες να ικανοποιήσεις το κόμπλεξ του καθωσπρεπισμού, του μίζερου εγωισμού και του αρρωστημένου ρατσισμού σου;

Πως νοιώθεις?

που η κοινωνική σήψη σε βοήθησε με την ανοχή, τον συντηρητισμό, την υποκρισία, την εσωστρέφεια και τη σιωπή της, να θέτεις υπό ομηρία τη διαφορετικότητα συνεσταλμένων κι ευαίσθητων ανθρώπων, με σημαντικά κι αξιακά πρότυπα μεν, αμετάθετα σε τέτοιου είδους τακτικές δε. 

Πως νοιώθεις?  

που ο νόμος ενδεχομένως θα σε απαλλάξει από μια παραδειγματική τιμωρία,

που η τοπική κοινωνία μάλλον συντονισμένη θα σε απενεχοποιήσει, θα σε προστατέψουν

οι κάθε ανευθυνο-υπέυθυνοι

κι εσύ ελεεινέ υπάνθρωπε,

θα προσπαθείς να ξεφύγεις απ’ τις εικόνες που ο ίδιος έβαψες με αίμα,

θα επιχειρείς ν’ απομακρύνεις τις μνήμες κακοποίησης ενός αθώου  

ναι, εσύ άθλιε κτηνάνθρωπε,

θα παλεύεις ν’ απαλλαγείς απ’ την ίδια σου τη μούρη που θα καθρεφτίζεται παντού,

θα δοκιμάζεις ν’ αποδράσεις απ’ τις τύψεις κι όλα όσα μαγαρίζουν το σακατεμένο σου μυαλό, αλλά θα είσαι πάντα αιχμάλωτος της δικής σου φυλακής, θα σε παιδεύει 

η πραγματικότητα και θα κοχλάζει μέσα σου το άδικο. 

κι όσο θα οχυρώνεσαι πίσω απ' τη θανατηφόρα 

ασχήμια της συνείδησης σου και την ταμπέλα του ηθικού αυτουργού... 

...η σιωπή του Βαγγέλη, ηχηρά θα σου θυμίζει, 

πως κάποτε είχες την πολυτέλεια να χαμογελάς...

"ένα λουλούδι  στο λουλούδι"

...όσο κι αν η οργή μας ξεχειλίζει

όσο κι αν μας πληγώνουν οι αντιανθρώπινες συμπεριφορές

αξίζει, να το μετατρέψουμε ως θετικό φορτίο 

και να βοηθήσουμε ο καθ' ένας απ' την πλευρά του, 

να σταματήσουν εδώ, αυτά τα φαινόμενα...

<by koko>

skype...

...εσύ, εμείς κι η υψηλή τεχνολογία! 

Η μέρα χαράζει, το φως παιχνιδίζει ανάμεσα σε σκιάσεις δέντρων, το απαλό θρόισμα των φύλλων πλάθει διαλόγους με το κελάηδημα των πουλιών, που επίμονα μας προτρέπουν στην εκκίνηση του ταξιδιού της νέας μέρας!  

Η σκέψη μου δραπετεύει κοντά σου κι ας είσαι στην αγκαλιά του Ορφέα ακόμα.  
Με 7 ώρες διαφορά από την πατρίδα δεν είναι και λίγες! 
Άλλη μια μέρα στο γραφείο και με ηλιόλουστη προδιάθεση παροτρύνω σκέψεις και συναίσθημα να αντιταχθούν στην πίεση και να επικεντρωθούν στην ώρα που οι συσκευές των επικοινωνιών υψηλής τεχνολογίας θα μας φέρουν 
και πάλι "κοντά". 
Μέσ' από αυτά θα προσπαθήσουμε να μειώσουμε την απόσταση, τη θλίψη, τη νοσταλγία και να πούμε τα νεότερα
από το χθες!
Το γραφείο ως συνήθως ένα πολύβουο μελίσσι, τηλέφωνα, συνεργάτες, πελάτες, παραγγελίες, αποστολές, διαφωνίες, ερωτήσεις, απαντήσεις και οι σπαζοκεφαλιές στην παραγωγή βοηθούν να να τρέξει ο χρόνος σχεδόν αβασάνιστα.
Είναι οι μόνες ώρες που χαίρομαι για το σπριντ του χρόνου!

Από τις 2:00 μ.μ, ο Η/Υ είναι συνδεδεμένος με το Skype, κι η οθόνη διάπλατη περιμένει ν' αναδείξει την εικόνα και τη φωνή σου! Το βλέμμα μου καρφώνεται μόλις πλησιάσω στο γραφείο και τ' αυτιά μου σαν έχουν εξασκηθεί τόσους μήνες στον ήχο της κλίσης, ολοένα νομίζω πως αντηχεί παντού!  
Θα είναι άλλη μια μέρα που θ' ανταλλάξουμε τα νεότερα, εσύ θα μας πεις τα δικά σου, τι σ' εντυπωσίασε, τι καινούργιο αποκόμισες και τι ανακάλυψες κι εμείς, θα κρύψουμε το δάκρυ με χαμόγελο, τον πόνο με άσχετη φλυαρία και την νοσταλγία μας θα την καλύψει η υπερηφάνεια γι' αυτά που με κόπο εσύ έχεις καταφέρει!   

Η ώρα 2:30 μ.μ κι ο γνωστός ήχος προαναγγέλλει την "άφιξη" σου στην οθόνη, παίρνουμε θέση, μα η σύνδεση είναι θολή με τα λεγόμενα pixel, αλλού η εικόνα κι αλλού ο ήχος, πασχίζουμε με αγωνία να βρούμε λύση εσύ από κει κι εμείς από δω για να σε δούμε καθαρά και να σ' ακούσουμε σωστά! 
Επί τέλους ο δορυφόρος συντονίζεται με τις επίγειες γραμμές, οι ματιές μας συναντιούνται, το προσωπάκι σου λάμπει κι αυθόρμητα η παλάμη μου "χαϊδεύει" το μάγουλο σου, εσύ χαμογελάς μα η ψυχή μου αναπλάθει δύναμη και κουράγιο έστω και μ' αυτό το χάδι "αυταπάτης". 
Η φωνή μου ντύνεται με σιωπή και μελαγχολία, κάνει τα πρώτα μας λεπτά βουβά κι αμήχανα, συνυπάρχουν ανάμικτα συναισθήματα συγκίνησης παρηγοριάς χαράς που ακόμα δυσκολεύομαι να ισορροπήσω.    
Βλέπεις ψυχή μου δεν μπορώ να συνηθίσω την απουσία σου και λυγίζω που σε βλέπω σαν "κινούμενη" φωτογραφία. 
Γεμίζω από σένα εικόνες, λόγια, εμπειρίες, διάλογοι με θέματα της καθημερινότητας και της εκεί διαμονής σου! 
Για μία ώρα, αναμετριέται η χαρά με τ' άχαρα σημάδια της απόστασης, ανάσες υπομονής το γέλιο, ο ενθουσιασμός και τα τρυφερά συναισθήματα που εκπέμπεις! 

Ο χρόνος τρέχει, πρέπει να κλείσουμε τη σύνδεση μας λες, να ετοιμαστείς για να ξεκινήσεις τη δική σου μέρα κι εγώ δεν αντέχω να σε χάνω απ' τα μάτια μου, παλεύω ψύχραιμα να σε χαιρετίσω μα δεν τα καταφέρνω, η φωνή μου κομπιάζει δακρύζω και με βλέπεις "όχι πάλι μαμά..." μου λες, κι εγώ συνέρχομαι δεν θέλω η εικόνα της θλίψης μου να σ' ακολουθεί, δικαιολογώντας με σου απαντώ, έτσι είναι "οι μανούλες", τα δάκρυα τους είναι χρυσαφένιες ευχές στο δρόμο των παιδιών τους! 
Φευγαλέες συμβουλές, στιγμιαίες ματιές κι η φόρτιση του αποχαιρετισμού στα ύψη, ένα γλυκό χαμόγελο, απεσταλμένα φιλιά με τις παλάμες κι η αποσύνδεση έκανε το σήμερα χθες.

Ακριβός ο αγώνας της αντοχής και πανάκριβο το βάσανο της απουσίας σου, ψυχή μου, μα χαλάλι το τίμημα, γιατί αξίζεις τ' όνειρο σου! 

Από τις "interne-τικές" στιγμές επικοινωνίας με την κόρη μου που αφοπλιστικά μας χαρίζει 

"λουλούδια" σεβασμού κι  αγάπης, κρίνα υπερηφάνειας και κύματα αισιοδοξίας! 

καλή εβδομάδα σε όλους... <by koko>

σήμερα...

συμπληρώνει ένα χρόνο το " followkoko "!

Το followkoko, (η πρώτη μου ανάρτηση) το ξεκίνησα μέσ' από την εσωτερική μου ανάγκη να μιλήσω, να εκφραστώ και να μοιραστώ, σκέψεις, απόψεις, ανησυχίες και προβληματισμούς με... κάποιους. 

Ένοιωθα να με πνίγουν όλα όσα συμβαίνουν στον τόπο μου, δίπλα μου, σ' όλους εμάς κι αποφάσισα ν' αντιδράσω μ' αυτόν τον τρόπο, να γράψω, να ψάξω και να επικοινωνήσω με γνωστούς και αγνώστους. 

Στην πορεία μιλώντας με φίλους και μη, είδα πως νιώθαμε τα ίδια πράγματα κι έτσι όλη η πίκρα, η αγανάκτηση, η οργή, αλλά κι η αναζήτηση προοπτικής και διεξόδου, άρχισε να διοχετεύεται δημιουργικά μέσ' από υπεύθυνο λόγο, κοινές αντιλήψεις και με συναισθήματα αγάπης και φιλίας, έγινε εφικτό ν' αλληλοδιατηρούμε μια ουσιαστική διαδικτυακή σχέση εδώ κι ένα χρόνο! 

Είμαι χαρούμενη που μέσ' από τον άγνωστο (για μένα) μέχρι τότε κόσμο, του διαδικτύου, γνώρισα σπουδαίες προσωπικότητες, πήρα σημαντικές ιδέες, ένοιωσα αλληλέγγυα συναισθήματα, έμαθα καινούργια πράγματα κι αποκόμισα πολλά! 
Πέρασα δημιουργικό χρόνο μαζί σας και γέμισα πνευματική και ψυχική ομορφιά! 

Θέλω να σας ευχαριστήσω από καρδιάς "ΟΛΟΥΣ", που ακολουθήσατε το "followkoko" και μοιραστήκατε μαζί μου όλα όσα μας ενώνουν και όχι μόνο... 

Σ' έναν κόσμο που αλλάζει δραματικά, εύχομαι η επικοινωνία και η "σχέση" μας, να συνεχίσει δυναμικά, να εξελιχθεί και ν' αντέξει στο χρόνο φίλοι μου! 

"followkoko"  λοιπόν και... 

foto

follow your .... heart

foto

follow your .... passion

foto

follow your .... dreams

foto

...and Live your Life!

"Είκοσι χρόνια από τώρα θα είσαι πιο απογοητευμένος για τα πράγματα που δεν έκανες παρά για τα πράγματα που έκανες. Γι’ αυτό, λύσε τους κάβους. Σαλπάρισε μακριά από το σίγουρο λιμάνι.  Εξερεύνησε, ονειρέψου, ανακάλυψε"  Μαρκ Τουαίην

...με την αγάπη μου <by koko> 

SOS * ΕΚΚΛΗΣΗ ΓΙΑ ΤΟΝ ΔΕΚΑΕΝΙΑΧΡΟΝΟ ΣΤΕΦΑΝΟ * SOS

από το blog της γνώριμης Πέτρας, που μόλις επισκέφθηκα: 

http://pistos-petra.blogspot.gr/2014/03/sos-sos.html

ΤΡΑΠΕΖΑ ΠΕΙΡΑΙΩΣ 

ΧΟΝΙΑΣ ΣΤΕΦΑΝΟΣ ΤΟΥ ΧΡΗΣΤΟΥ

IBAN: GR9201714420006442122811977

swift-bic ΠΕΙΡΑΩΣ: PIRBGRAA