“Το έθνος να λυπάστε”
Ο Λιβανέζος ποιητής
Xαλίλ Γκιμπράν (1883-1931) μεταξύ των αριστουργημάτων που
έγραψε, είναι και το έργο του "Ο Κήπος του Προφήτη" (1923) και θαρρείς πως εμπνεύστηκε ή οραματίστηκε τότε, τη σύγχρονη
κατάντια της πατρίδας μας!
Εναποθέτω ένα απόσπασμα:
"Φίλοι μου και συνοδοιπόροι μου,
![]() |
| foto |
Να λυπάστε το έθνος
που
είναι γεμάτο πίστη
κι άδειο από θρησκεία.
Να λυπάστε το έθνος,
που φορά ένα ρούχο που δεν το έχει
υφάνει,
που τρώει ψωμί που δεν το έχει θερίσει
και πίνει κρασί που δεν έχει
τρέξει
από το πατητήρι του.
Να λυπάστε το έθνος,
που ονομάζει το βίαιο άνθρωπο ήρωα,
και
βλέπει το λαμπροφορεμένο κατακτητή γενναιόδωρο.
Να λυπάστε το έθνος,
που περιφρονεί το πάθος στ' όνειρό του
κι ωστόσο γίνεται σκλάβος του στον ξύπνιο του.
Να λυπάστε το έθνος,
που δεν υψώνει τη φωνή του
![]() |
| foto |
παρά μόνο σα
βρίσκεται σε κηδεία.
Δεν περηφανεύεται παρά μονάχα σα βρίσκεται μέσα στ' αρχαία
μνημεία του, και δεν ξεσηκώνεται παρά μονάχα
όταν ο λαιμός του βρίσκεται
ανάμεσα στο σπαθί και στην πέτρα.
Να λυπάστε το έθνος,
που ο κυβερνήτης του είναι αλεπού,
ο
φιλόσοφός του ταχυδακτυλουργός
και η τέχνη του, τέχνη μπαλώματος και
μιμικής.
Να λυπάστε το έθνος,
που υποδέχεται τον καινούργιο κυβερνήτη
του
με σαλπίσματα και τον αποχαιρετά με γιουχαΐσματα,
για να καλωσορίσει και
πάλι κάποιον άλλο με σαλπίσματα.
Να λυπάστε το έθνος,
που οι σοφοί του είναι βουβοί από τα
χρόνια
και που οι δυνατοί του άντρες ακόμα στην κούνια.
Να λυπάστε το έθνος, που είναι χωρισμένο σε κομμάτια
και που
κάθε κομμάτι θεωρεί τον εαυτό του ένα έθνος"
• ◘ • ◘ • ◘ • ◘ • ◘
Με αφορμή την χθεσινή ενιαία ανάρτηση από πολλούς bloggers για την "πράσινη επανάσταση στην Κρήτη ενάντια στα χημικά της Συρίας" με πρωτοβουλία απ' το δικό μας Αγριμιώ κι αποδείξαμε πως ενωμένοι μπορούμε να κάνουμε πολλά, να κάνουμε θαύματα!
Ρίγησα από τη δυναμική και γενναία δράση συνένωσης και συντονισμού,
Βούρκωσα βλέποντας το ένα ιστολόγιο μετά το άλλο με μια εικόνα, μια φωνή ένα μήνυμα με την ίδια αγωνία και προβληματισμό, στο ήδη τραυματισμένο περιβάλλον της πατρίδας!
Συγκινήθηκα από την ευαισθητοποίηση και την κοινή αντίδραση όλων κι ένοιωσα να υπερβαίνει κάθε προσδοκία με μια επιτυχημένη κίνηση ενάντια σε θανατερούς σκοπούς!
Ένα μεγάλο Μπράβο σε όλους, που με κάνατε να πιστέψω πως κάτι καλό θ' ανατείλει και θ' ανθίσει ξανά η ελπίδα, σ' αυτό το... δυσκίνητο έθνος...
...σας ευχαριστώ < by koko>
♥ • ♥ • • • ♥ • • • ♥

