άνθη και ...

Μέρες  Άνοιξης

Άνθη στον άνεμο... 

foto

Σαστισμένος ο χρόνος

διαιρεμένος στο τέταρτο της Άνοιξης.

Χελιδόνια ωχρά, στριμωγμένα

μουσκεμένες ανάσες

μονοπάτια φραγμένα

λασπωμένες ελπίδες

όνειρα στο σύρμα χαραγμένα 

σιωπές πληγωμένες

με άνθη και αίμα.

Αταίριαστος ο ήλιος

στα ψυχρά, ύποπτα λάθη

με άοσμα κι αθέατα σπαθιά

foto

μ’ εκπλήξεις, μ’ εκρήξεις,  

με κραυγές κι ενοχές

με έχθρα στυφή

και δρόμους νοτισμένους

με άνθη και αίμα. 

Η θέα της Άνοιξης θολή

κεντά ο άνεμος το δάκρυ της βροχής

στροβιλίζει μοτίβα θλιμμένα  

στον καμβά της οργής

εικόνες και νήματα παγιδευμένα.

foto

Ένα σταθμό, με φιλόξενο βλέμμα

η καρδιά προσπαθεί

αίμα και δάκρυ να στεγνώσει 
χρώμα και φως 

στο ρήγμα της ψυχής να δώσει  

με ανθισμένη φορεσιά
ελπίδες κι όνειρα ν' ανανεώσει! ♣

              Τι κι αν είναι φέτος πελεκημένη η ανεμελιά της Άνοιξης? 

Εκείνη πάντα θα βρίσκει διεξόδους και τρόπους, ν' αναμοχλεύει τα σπλάχνα της,

να ζωηρεύει και να θριαμβεύει στην εποχή της. 

Ας κάνουμε κι εμείς το ίδιο στη ζωή και στη ψυχή μας, φίλοι μου!

  ♦• • • ♦ • • • ♦ • • • ♦ • • •  ♦ • • • ♦ • • • ♦ • • •♦

Με αυτή τη... διάθεση "νουάρ", συνοδεύω τις σκέψεις μου, στο δρώμενο της Αριστέας "Μέρες Άνοιξης" 
και την ευχαριστώ, γιατί διαβάσαμε υπέροχα κείμενα! 
Για περισσότερα λουλούδια παρακαλώ, περάστε από τη γλυκιά μας airis ! 

<by koko>